Beautiful Day for a walk

Cala Pilar-Cala Morell st7/8

It's a beautiful day for a walk" zegt de taxichauffeuse daarmee alle twijfels opzij schuivend. Het is bewolkt, niet te warm, moet goedkomen volgens Laus. Vanmorgen nog wel even top overleg gehad met de knieën, maar onder wat gemopper zijn die ook akkoord. Het mediterrane klimaat doet zijn heilzame werk en de pijnstilling de rest. Eigenlijk sputteren de heupspieren van zowel Laus als mij, nog het meest. Maar die moeten niet zeuren, Das logisch na zo'n etappe als van gisteren. 

En zo starten we waar we gisteren geëindigd zijn. Keken we gisteren door een vermoeide bril naar het duingebied, nu snap ik de strand gangers wel, het is een aangenaam begin. De vogels fluiten ons tegemoet. 

De weg geeft ons wat we nodig hebben. Een veel vriendelijker parcours. Geleidelijk stijgen en dalen. Bos met prachtige bomen, velden met bloemen dan weer ruige kust en tenslotte een wit dorp tegen de bergen met uitzicht op zee. Met daarin een wit basic appartementje, en een receptioniste die welwillend twee 0.0 tjes uit de tot 19.00 gesloten bar haalt. 

En dat terwijl we in de beschrijving van de organisatie werden we gewaarschuwd dat hier niks zou zijn. Dus wij gisteren nog op zoek naar een supermarkt. Mijn netwerk heeft hier nauwelijks bereik. Dus probeert Laus via maps iets te zoeken.  Ondertussen zie ik drie opgeschoten knapen langskomen. Dus ik vraag het hen. Helemaal trots dat ze hun Engels kunnen tonen, loopt de meest stoere zelfs een stukje mee om de goede weg te wijzen. Nadat we bedankt en hem gecomplimenteerd hebben met zijn talenkennis, loopt hij trots terug naar zijn maten. Old school, contact, zoveel meer winst.

Vandaag groeten we weer veel mede wandelaars, ook dat geeft een veilig gevoel. Zo raar dat we ons met "slecht bereik" onveilig voelen. 35 jaar geleden bestond er nog geen internet bereik. En wandelden we ook in berggebied.

Deze route leent zich meer voor mountainbiken dan die van gisteren, we komen er aardig wat tegen. Gelukkig voelen zij zich gast op het wandelpad, en houden goed rekening met ons. Twee jonge bikers zijn gestopt om de mooie omgeving te fotograferen. Ik vraag of ze wellicht samen op de foto willen, graag! Later nemen ze nog een foto van ons. Op mijn vraag naar 'het doel' voor vandaag krijg ik een lachend antwoord. "We zien wel, tot we moe zijn", heerlijk. Kan ik van leren. Moet je wel 'voelen' dat je moe bent. Connecten met je lijf, dus. 

Als we aankomen zijn we niet total loss en kunnen we zelfs concluderen dat 3.5 km per uur (volgens de officiële  telling) een topprestatie genoemd kan worden. Das pas vooruitgang ;). 

Maar het boeit me niet meer zo. Het wasje hangt te drogen. We zoeken gedoucht en wel een zonnig plekje op ons terassje, met het biertje. Het was weer een beautiful day for a walk.

Muziek: Day's like this; Van Morrison