We binnen ur

22/5/26 Punto Prima-Mahon st:19 +20

"Zeg maar gewoen dat we ur binnen" zegt Laus als ik vertel dat ik nog weinig inspiratie heb voor een verhaaltje. "Moet ik dan ook vertellen dat we st18 voor het grootste gedeelte maar overgeslagen hebben omdat het 8 km over een stoep langs vakantie dorpjes ging?" "Dat hoef je allemaal niet te vermelden". 

"Ok niet dat we die leuke mannen weer tegen kwamen, bij de bushalte?" "Uhmm".  

Na een leuke 10 km, op een rotsig pad, redelijk vlak, illustratief voor de afgelopen twee weken, lopen we al drie kilometer de laatste loodjes weg te puffen, langs een verkeersweg. Het is bloedheet. De twee mannen herkennen en  begroeten ons; "de bus komt met twee minuten, bespaart je nog drie bloedhete km langs deze weg".  En voor we het weten zitten we in de bus en stappen uit bij Mahon busstation.  Zoeken we ons hotel op en zit de Cami de Cavalls erop. 

"Moet ik ook nog vertellen over het bijzondere kunstige hotel waar we overnachten?" "Doe je dat morgen, gaan we toch ook naar het museum?".  

"O, ja, blogje cultuur, want daar hebben we nog niet veel van gehad". 

"En dat we boven verwachting, uiteindelijk toch maar 170 van de ongeveer 200 km hebben gelopen?" "Vanzellef, dat mag wel, doar bin ik groos op!" 

"Mag ik mijn stokken, steunzolen, medicatie en jouw massages wel bedanken, anders had ik nog geen 5  km kunnen lopen!" "Doe dat!"

Kortom: we binnen love, of, maar we binnen ur!"

Muziek: Miley Cyrus: the Climb