Fleurs Sauvage

Auffay-Saint Victor 20km

Vele wilde bloemen kleuren mijn weg vandaag, allerlei hoge helder groene grassen met paars bruine aren of pluimen, daartussen de vaal beige suiker bloemen, met hier en daar een roze mini geranium, heel af en toe laat een klaproos zich al zien, en de tere bloesems van de bramen zijn ook al zichtbaar.  Langs de hekken sieren de rozenstruiken de afgeschermde erven en in een enkele tuin zie ik pioenrozen pronken. Maar de boterbloem gaat er vandaag mee strijken, vandaag is geel, vol, zacht, glanzend geel.  Nog ongemaaide velden vol, schitterende gele gloed. 

Ook het peronnetje van Saint-Victor, waar ik in moet stappen is bijna overwoekerd door grassen en boterbloemen. Sinister oogt het vervallen station gebouwtje. Je moet naar binnen om op het perron te geraken. Een frisgroen geschilderd wacht lokaal verschijnt als je het, door houtrot bijna vergane deurtje, opent. Een penetrante pisgeur, dringt direct de neusgaten binnen. En beneemt je de adem. 

Het is dat vlak achter mij een puisterige jongen met vlashaartjes op de kin gehuld in een te groot zwart leren jasje, zich ook op het perron begeeft, anders dacht ik op een filmlocatie te zijn beland. Plotseling begint een uit de toon vallende paal met tv schermpje te praten. De eerste en bijna enige trein die hier stopt vandaag, nadert. Het is 13.15 uur. 

Mede daarom stap ik een station eerder uit dan gepland en kort de route in tot 10 km. In Auffay word ik (en alle andere aanwezigen)  zeer enthousiast begroet door een radioverslaggever die alom hoorbaar is. Wat een woorden legt die man neer in een minuut en dat een half uur lang. Het is een bijzondere dag, want de semi professionele wielerkoers: 'Le Caux Tour' start, passeert en eindigt hier. En net als ik de kerk op de foto wil nemen, komen de motoren, volgauto's de hoek om, gevolgd door het peleton. De reclame karavaan bestaat uit vier allernieuwste tractoren die midden op het plein worden getoond. Gisteren in Dieppe al een evenementen terrein gepasseerd voor de presentatie van de nieuwe Audi A390. Ik van met mijn neus in de boter. Letterlijk wan de plaatselijke feestcommissie heeft ook een braderietje geregeld, van zes (vreet) kraampjes voor de groten en drie kermisattracties voor de kleintjes. En daar geniet ik van een crêpe, caramel beure salée. 

Verzadigd volg ik daarna netjes de route aanwijzingen, vast besloten, niet meer eigenwijs mijn eigen idee te volgen. Het pad meandert rondom de rivier de Scie en de spoorlijn over mooie bospaadjes, langs bloeiende velden. Soms stijgend dan weer dalend, in het geaccidenteerde gebied vol oude vakwerkhuizen. De zon lukt het af en toe door de wolken heen te breken. Het is warm, maar met een flinke bries. Ik geniet, van het kalm aandoen, van de natuur en van de wilde 'bloemen langs mijn wegen'. En dan vandaag vooral van de warmgele glanzende boterbloem.

Wild flowers: Dolly Parton

https://open.spotify.com/track/27876bQcDNkZhWqvF0zfFN?si=0nSYOoKP

Tx6mS5cmyCBKeA